ບົດອອກຂ່າວ

ບົດລາຍງານການພັດທະນາໂລກ 2013 ກ່າວວ່າ: ວຽກເຮັດງານທໍາ ເປັນພື້ນຖານຂອງການພັດທະນາ

2 ຕຸລາ 2012

The World Bank's 2012 World Development Report on Jobs indicates that most jobs are created in the private sector and are often the driver, rather than outcome, of economic growth. President Jim Yong Kim says providing key services like health, education and a good investment climate can help create the right jobs that will lead to improved standards of living and inclusive growth.

ວໍາຊິງຕັນ, 1 ຕຸລາ 2012 --  ບົດລາຍງານສະບັບ ໃໝ່ຂອງທະນາຄານ ໂລກ ກ່າວວ່າ: ຢູ່ບັນດາປະເທດກໍາລັງພັດທະນາ, ວຽກເຮັດງານທໍາ ຖືເປັນພື້ນຖານຂອງ ການພັດທະນາ ແລະ ມີຜົນຕອບແທນທີ່ ຫຼາຍເກີນກວ່າ ລາຍຮັບ. ວຽກເຮັດງານທໍາເປັນຂອດສໍາຄັນໃນການ ຫຼຸດຜ່ອນຄວາມທຸກ ຍາກ, ເຮັດໃຫ້ ນະຄອນຕ່າງໆດໍາເນີນງານໄດ້ ແລະ ສະໜອງທາງເລືອກໃຫ້ແກ່ໄວໜຸ່ມເພື່ອໃຫ້ ຫ່າງໄກຄວາມຮຸນແຮງ.

ບົດ​ລາຍ​ງານ​ການ​ພັດທະນາ​ໂລກ 2013: ວຽກ​ເຮັດ​ງານ​ທໍາ ​ເນັ້ນໜັກ​ບົດບາດ​ການ​ເຕີບ​ໂຕ​ເຊິ່ງນໍາ​ໂດຍພາກ​ເອກະ​ຊົນ​ທີ່​ເຂັ້ມ​ແຂງ​​ໃນ​ການ​ສ້າງ​ວຽກ​ເຮັດ​ງານ​ທໍາ​ ແລະ​ ວາງ​ໂຄງ​ຮ່າງ​ ເພື່ອໃຫ້ ວຽກ​ເຮັດ​ງານ​ທໍາປະກອບສ່ວນ​ຫຼາຍທີ່ສຸດ​ ເຂົ້າໃນການ​ພັດທະນາ, ສາມາດ​ກະ​ຕຸ້ນ​ຮອບ​ວຽນທີ່​ເປັນ​ແບບຢ່າງ​ທີ່ຖືກຕ້ອງ. ບົດ​ລາຍ​ງານ​ສະບັບ​ດັ່ງກ່າວ ໄດ້ພົບ​ວ່າ: ລະດັບຄວາ​ມທຸກ​ຍາກຫຼຸດລົງ ​ເມື່ອ​ປະຊາຊົນ ຫຼື ຜູ້​ຄົນ ​ພະຍາຍາມ​ຊອກ​ຫາວິທີ​ທາງ​ຜ່ານ​ຜ່າ​ຄວາມ​ຫຍຸ້ງ​ຍາກ​ລໍາບາກ ​ແລະ ​ເມື່ອ​ວຽກ​ເຮັດ​ງານ​ທໍາ ສ້າງ​ຄວາມ​ເຂັ້ມ​ແຂງ​ໃຫ້​ແກ່​ແມ່ຍິງ​ໃນ​ການ​ລົງທຶນ​ຫຼາຍຂຶ້ນກ່ວາ​ເກົ່າ​ໃສ່​ລູກ​ຂອງ​ເຂົາ​ເຈົ້າ. ປະສິດທິພາບ ​ເພີ່ມ​ຂຶ້ນ ​ເມື່ອ​ຜູ້​ອອກ​ແຮງ​ງານ​​ເກັ່ງ​ຂຶ້ນກ່ວາ​ເກົ່າ​ໃນ​ການ​ເຮັດວຽກ​ທີ່​ເຂົາ​ເຈົ້າ​ເຮັດ​ຢູ່, ​ເມື່ອ​ວຽກ​ເຮັດ​ງານ​ທໍາ​ທີ່​ມີ​ຜົນປະ​ໂຫຍ​ດ ປະກົດມີຫຼາຍຂຶ້ນກ່ວາ​ເດີມ ​ແລະ ​ເມື່ອ​ວຽກ​ເຮັດ​ງານ​ທໍາ​ທີ່​ມີ​ຜົນ​ປະ​ໂຫຍ​ດໜ້ອຍ ຄ່ອຍໆ​ຈາງ​ຫາຍ​ໄປ. ສັງຄົມຈະ​ເລີ​ນ ງອກ​ງາມ ​ເມື່ອວຽກ​ເຮັດ​ງານ​ທໍາ ​ເສີມ​ສ້າງ​ຄວາມ​ຫຼາກຫຼາຍ ​ແລະ ​ສະໜອງ​ທາງ​ເລືອກ​ຕ່າງໆ​ຕໍ່​ຂໍ້​ຂັດ​ແຍ່ງ.

ປະທານ​ກຸ່ມທະນາຄານ​ໂລກ, ​ທ່ານ ຈິ​ມ ຍ໋ອງ ຄິມ - Jim Yong Kim  ກ່າວ​ວ່າ ວຽກ​ເຮັດ​ງານ​ທໍາທີ່ດີ ສາມາດ​ປ່ຽນ​ຊີວິດ​ຂອງບຸກຄົນ​ໃດ​ໜຶ່ງ​ໄດ້ ​ແລະ ວຽກ​ເຮັດ​ງານ​ທໍາ​ທີ່​ຖືກຕ້ອງ ສາມາດ​ຫັນປ່ຽນ​ທົ່ວ​ສັງຄົມ​ໄດ້. ລັດຖະບານ​ປະ​ເທດຕ່າງໆ ຕ້ອງ​ຫັນ​ເອົາ​ວຽກ​​ເຮັດ​ງານ​ທໍາເປັນ​ຈຸດ​ໃຈກາງ​ ​ເພື່ອສົ່ງເສີມ​ຄວາມ​ວັດທະນາ​ຖາວອນ ​ແລະ ​ແກ້​ໄຂ​ຄວາ​ມທຸກ​ຍາກ,”  ທ່ານ​ຍັງ​ໄດ້​ກ່າວ​ຕື່ມ​ອີກ​ວ່າ: "​ເປັນ​ເລື່ອງສໍາຄັນ​ຍິ່ງທີ່​ລັດຖະບານ​ປະ​ເທດ​ຕ່າງໆ ຕ້ອງ​ເຮັດ​ວຽກ​ຮ່ວມ​ມື​ເປັນ​ຢ່າງ​ດີ​ກັບ​ພາກ​ເອກະ​ຊົນ ​ເຊິ່ງ​ເປັນ​ພາກ​ທີ່​ກວມ​ເອົາ 90 ສ່​ວນຮ້ອຍ ​ຂອງ​ການ​ສ້າງວຽກ​ເຮັດ​ງານ​ທໍາ​ທັງ​ໝົດ. ດ້ວຍ​ເຫດ​ນັ້ນ, ພວກ​ເຮົາ​ ຈໍາ​ເປັນ​ຕ້ອງ​ຊອກ​ຫາບັນດາ​ວິທີ​ທາງ​ທີ່​ດີ​ສຸດ​ເພື່ອ​ຊ່ວຍ ບໍລິສັດ ​ແລະ ​ຟາ​ມຜະລິດ​ກະສິກໍາ​ຂະໜາດ​ນ້ອຍ​ໃຫ້​ເຕີບ​ໃຫຍ່. ວຽກ​ເຮັດ​ງານ​ທໍາ ​ຄືຄວາມ​ຫວັງ. ວຽກ​ເຮັດ​ງານ​ທໍາ ຄື​ສັນຕິພາບ. ວຽກ​ເຮັດ​ງານ​ທໍາ ສາມາດ​ເຮັດ​ໃຫ້​ປະ​ເທດ​ທີ່​ຂາດ​ສະ​ເຖຍລະ​ພາບ ກາຍ​ເປັນ​ປະ​ເທດ​ທີ່​ມີ​ສະ​ເຖຍລະ​ພາບ." 

ກຸ່ມ​ຜູ້​ຂຽນ​ບົດ​ລາຍ​ງານ​ສະບັບ​ນີ້ ​ເນັ້ນ​ໜັກວ່າ ວິທີ​ທີ່ວຽກ​ເຮັດ​ງານ​ທໍາ​ ຈະສົ່ງ​ຜົນ​ຕອບ​ແທນ​ສູງ​ສຸດ​ດ້ານ​ການ​ພັດທະນາ ຄື​ວຽກ​ເຮັດ​ງານ​ທໍາ​ທີ່​​ເພີ່ມ​ລາຍ​ໄດ້, ​ເຮັດ​ໃຫ້​ນະຄອນ​ຕ່າງໆ​ດຳ​ເນີນ​ງານ​ໄດ້​ດີ​ຂຶ້ນກ່ວາ​ເດີມ, ​ເຊື່ອມ​ໂຍງ​ເສ​ດຖະກິດ​ໃສ່​ຕະຫຼາດ​ໂລກ, ປົກ​ປັກ​ຮັກສາ​ສິ່ງ​ແວດ​ລ້ອມ ​ແລະ ​​ເພີ່ມ​ຄວາມ​ເປັນ​ເຈົ້າການ​ຂອງ​ຄົນ​ໃນ​ສັງຄົມ.

ໂກ​ຊິກ ບາ​ຊູ -Kaushik Basu, ຫົວໜ້າ​ນັກ​ເສດຖະສາດ​ ແລະ​ ຮອງ​ປະທານ​ອາວຸ​ໂສ​ຂອງ​ທະນາຄານ​ໂລກ  ກ່າ​ວວ່າ: ວຽກ​ເຮັດ​ງານ​ທໍາ ​ເປັນ​ການ​ປະກັນ​ທີ່​ດີ​ສຸດຕໍ່​ຄວາມທຸກ​ຍາກ​ ແລະ​ ຄວາມ​ບໍ່​ສາມາດ​ປົກ​ປ້ອງ​ຕົນ​​ເອງ​ໄດ້,” ທ່ານ​ຍັງ​ໄດ້​ກ່າວ​ຕື່ມ​ອີກ​ວ່າ: ລັດຖະບານ​ປະ​ເທດ​ຕ່າງໆ ມີ​ບົດບາດ​​ໃນການສ້າງຄວາມເອື້ອ​ອໍານວຍ​ທີ່​ສໍາຄັນ​ຍິ່ງ ໂດຍການ​ສ້າງ​ສະພາບແວດ​ລ້ອມກາ​ນ​ເຮັດ​ທຸລະ​ກິດ​ທີ່​ປັບປຸງ​ຄວາມ​ຕ້ອງການ​ແຮງ​ງານ.” 

ວິ​ກິດ​ເສດຖະກິດ​ໂລກ ​ແລະ ​ເຫດການ​ອື່ນໆ​ທີ່​ເກີດຂຶ້ນ​ໃນຫວ່າງ​ບໍ່​ດົນ​ມາ​ນີ້ ​ໄດ້​ຍົກ​ບັນຫາ​ການ​ຈ້າງ​ງານ​ຂຶ້ນ​ເປັນ​ບັນຫາ​ໃຈກາງ​ຂອງ​ການ​ສົນທະນາ​ຄົ້ນຄ້ວາ​​ເລື່ອງ​ການ​ພັດ​ທະນາ. ກຸ່ມນັກ​ຂຽນ​ບົດ​ລາຍ​ງານ WDR ​ໄດ້​ສຶກສາ​ເບິ່ງ​ຂໍ້​ມູນ​ຈາກການ​ສໍາ​ຫຼວດຕ່າງໆ​ ແລະ​ການ​ສໍາ​ຫຼວດປະຊາກອນ​ຫຼາຍກ່ວາ 800 ການ​ສໍາ​ຫຼວດ ​ເຊິ່ງນໍາມາຍັງຜົນຂອງການສຶກສາຄົ້ນຄ້ວາ ທີ່ໄດ້ມີການຄາດຄະເນ​ວ່າ: ມີ​ຄົນຫຼາຍກ່ວາ 3 ຕື້ ຄົນ ໃນທົ່ວ​ໂລກ ທີ່​ກໍາລັງ​ເຮັດ​ວຽກ ​ແຕ່​ເກືອບ​ເຄິ່ງໜຶ່ງ​ຂອງ​ວຽກ​ເຫຼົ່ານັ້ນ ​ແມ່ນ​ວຽກງານ​ຜະລິດ​ກະສິກໍາ, ວິ​ສາ​ຫະກິດ​ຄົວ​ເຮືອນ ຫຼື ​ເປັນ​ວຽກ​ໃນ​ຂະ​ແໜງ​ເສດຖະກິດ​ນອກ​ລະບົບ ຫຼື ວຽກຕາມ​ລະດູການ​ທີ່​ອອກ​ແຮງ​ງານ​ເປັນ​ມື້  ​ໃນ​ຂະນະ​ ຄວາມຮັບປະກັນທາງດ້ານສັງຄົມ ມີ​ພໍປະມານ ຫຼື ບາງ​ຄັ້ງກໍບໍ່​ມີ​ເລີຍ ​ແລະ ລາຍ​ໄດ້​ກໍພົບ​ເຫັນຢ່າງເປັນປະຈໍາວ່າ: ມີ​ບໍ່​ພຽງພໍ.

ທ່ານ ມາ​ຕິນ ຣາມາ - Martin Rama, ອໍາ​ນວຍ​ການ WDR ກ່າວ​ວ່າ: ສິ່ງ​ທ້າ​ທາຍຂອງ​ໄວ​ໜຸ່ມພຽງ​ຢ່າງ​ດຽວ ກໍ່​ເປັນ​ບັນຫາ​​ໃຫຍ່​ຫຼວງ​ແລ້ວ. ຍັງໄດ້​ມີການຄົ້ນພົບ​ອີກວ່າ ໄວ​ໜຸ່ມ​ຫຼາຍກ່ວາ 620 ລ້ານ​ຄົນ ບໍ່​ໄດ້​ເຮັດ​ວຽກ ຫຼື ບໍ່​ໄດ້​ຮຽນ​ໜັງສື. ພຽງ​ເພື່ອ​ຮັກສາ​ອັດຕາ​ການ​ຈ້າງ​ງານ​ໃຫ້​ຢູ່​ຄົງ​ທີ່, ຕົວ​ເລກ​ຂອງຈໍານວນວຽກ​ເຮັດ​ງານ​ທໍາ​ໃນ​ທົ່ວ​ໂລກ ຈະ​ຕ້ອງ​ເພີ່ມ​ຂຶ້ນປະມານ 600 ລ້ານ​ວຽກ​ໃນ​ໄລຍະ 15 ປີ.

​ແຕ່​ຢູ່ໃນຫຼາຍປະ​ເທດທີ່​ກໍາລັງ​ພັດທະນາ ​ເຊິ່ງ​ເປັນ​ບ່ອນ​ທີ່​ການ​ຜະລິດ​ກະສິກໍາ ​ແລະ ​ການ​ປະກອບ​ອາຊີບ​ດ້ວຍ​ຕົວ​ເອງ ພົບ​ເຫັນ​ຢູ່​ຢ່າງ​ກ້ວາງ​ຂວາງ ​ແລະ ຄວາມຮັບປະກັນທາງດ້ານສັງຄົມທີ່ດີ​ສຸດ ​ກໍມີ​ແຕ່​ພໍປະມານ, ນັ້ນອາດ​ຈະ​ມີອັດຕາ​ການບໍ່​ມີ​ວຽກ​ເຮັດ​ງານ​ທໍາ​ໃນ​ລະດັບ​ຕໍ່າ. ຢູ່​ໃນ​ບັນດາ​ປະ​ເທດ​ເຫຼົ່ານັ້ນ, ປະຊາຊົນທີ່​ທຸກຍາກ​ສ່ວນ​ໃຫຍ່ ຕ້ອງ​ເຮັດ​ວຽກ​ເປັນ​ເວລາ​ຫຼາຍຊົ່ວ​​ໂມງ ​ແຕ່​ກໍຍັງ​ບໍ່​ກຸ້ມ​ກິນ. ​ການລະ​ເມີດ​ບັນດາ​ສິດທິ​ພື້ນຖານ​ຕ່າງໆ ກໍບໍ່ແມ່ນ​ບັນຫາ​ທີ່​ແປກ​ໃໝ່ເລີຍ. ດ້ວຍ​ເຫດ​ນັ້ນ, ຄຸນ​ະພາບ​ຂອງ​ວຽກ​ເຮັດ​ງານ​ທໍາ (ບໍ່​ແມ່ນ​ແຕ່​ຈໍານວນ​ວຽກ​ເຮັດ​ງານ​ທໍາ​ເທົ່າ​ນັ້ນ) ກໍເປັນທີ່​ສໍາຄັນຢ່າງ​ຍິ່ງ.

ບົດ​ລາຍ​ງານສະບັບ​ນີ້ ສະ​ເໜີ​ວິທີການ​ດຳ​ເນີນ​ງານ ​ແບບ​ສາມ​ໄລຍະ ​ເພື່ອ​ຊ່ວຍ​ລັດຖະບານ​
ປະ​ເທດ​ຕ່າງໆ​​ ໃຫ້​ສາມາດ​ຕອບ​ສະໜອງ​ໄດ້​ຕາມ​ບັນດາ​ຈຸດປະສົງ​​ເຫຼົ່ານີ້:

  • ໜຶ່ງ, ຖື​ເປັນ​ພື້ນຖານ​ທີ່​ໜັກ​ແໜ້ນ - ​ເຊິ່ງລວມ​ເອົາ​ທັງ​​ຄວາມສະ​ເຖຍລະ​ພາບ​ ທາງ​ເສດຖະກິດ​ມະຫາ​ພາກ, ສະພາບ​ແວດ​ລ້ອມ​ການ​ເຮັດ​ທຸລະ​ກິດ​ທີ່​ເອື້​ອອໍານວຍ, ບຸກຄະລາກອນ ​ແລະ ການ​ປົກຄອງ​ລັດ​ດ້ວຍ​ກົດໝາຍ ຕ້ອງ​ຖືກ​ກໍານົດ​​ເຂົ້າ​ໄວ້​ໃນ​ລະບົບ.
  • ສອງ, ນະ​ໂຍບາຍ​ແຮງ​ງານ ບໍ່​ຄວນ​ກາຍ​ເປັນ​ອຸປະສັກ​ກີດຂວາງ​ການ​ສ້າງ​ວຽກ​ເຮັດ​ງານ​ທໍາ, ​ນະ​ໂຍບາຍ​ເຫຼົ່ານັ້ນ ຍັງ​ຄວນ​ສະໜອງ​ການ​ເຂົ້າ​ເຖິງ​ກະບອກ​ສຽງ​ ແລະ​ ການ​ປົກ​ປ້ອງ​ສັງຄົມ​ໃຫ້​ແກ່​ຜູ້​ດ້ອຍ​ໂອກາດ ຫຼື ຜູ້​ທີ່​ບໍ່​ສາມາດ​ປົກ​ປ້ອງ​ຕົນ​ເອງ​ໄດ້​ຫຼາຍສຸຸດນໍາ​ອີກ.
  • ສາມ, ລັດຖະບານ​ປະ​ເທດ​ຕ່າງໆ ຄວນ​ລະບຸ​ວ່າ ວຽກ​ເຮັດ​ງານ​ທໍາ​ໃດ​ທີ່​ຈະ​ປະກອບສ່ວນ​ຫຼາຍທີ່ສຸດ​ ເຂົ້າໃນການ​ພັດທະນາ​ຕາມ​ສະພາບ​ເງື່ອນ​ໄຂ​ພາຍ​ໃນ​ຂອງ​ແຕ່ລະ​ປະ​ເທດ ​ແລະ ທັບ​ມ້າງ ຫຼື ສ້າງ​ສົມ​ດຸນ​ຕໍ່​ບັນດາ​ອຸປະສັກ​ກີດຂວາງ​ພາກ​ເອກະ​ຊົນ​ ໃນ​ການ​ສ້າງ​ວຽກ​ເຮັດ​ງານ​ທໍາ​ເຫຼົ່ານັ້ນ.

ການ​ສ້າງຄວາມ​ເຂົ້າ​ໃຈ​ກ່ຽວ​ກັບ​ສິ່ງ​ທ້າ​ທາຍ​ສະ​ເພາະ ຂອງ​ວຽກ​ເຮັດ​ງານ​ທໍາ​ໃນ​ພາກ​ພື້ນ ຫຼື  ປະ​ເທດ​ ​ແມ່ນ​ສິ່ງ​ຈຳ​ເປັນ. ຄວາມ​ແຕກ​ຕ່າງ​ໃນ​ດ້ານ​ໂຄງ​ສ້າງ​ຂອງ​ການ​ຈ້າງ​ງານ​ລະຫວ່າງ​ພາກ​ພື້ນ, ລະຫວ່າງ​ບົດບາດ​ຍິງ-ຊາຍ ​ແລະ ລະຫວ່າງ​ກຸ່ມ​ອາຍຸ​ ​ເຫັນ​ວ່າ: ​ເປັນ​ສິ່ງ​ທີ່ໜ້າ​ສົນ​ໃຈ. ຕົວຢ່າງ: ຜູ້​ອອກ​ແຮງ​ງານ 6 ໃນ 7 ຄົນ​ໃນ​ເອີຣົບຕາ​ເວັນ​ອອກ​ ແລະ​ ອາຊີ​ກາງ ​ເປັນ​ຜູ້​ອອກ​ແຮງ​ງານ​ທີ່​​ໄດ້​ຮັບ​ເງິນ​ເດືອນ, ​ແຕ່ຜູ້​ອອກ​ແຮງ​ງານ 4 ໃນ 5 ຄົນ​ໃນ​ບັນດາ​ປະ​ເທດ​ອາ​ຟຣິກາຕອນ​ລຸ່ມທະ​ເລ​ຊາຍ​ຊາ​ຫາ​ຣາ ​ເປັນ​ຜູ້​ຜະລິດ​ກະສິກໍາ​ທີ່​ປະ ກອບ​ອາຊີບ​ດ້ວຍ​ຕົນ​ເອງ. ຢູ່​ປະ​ເທດ​ລາຍ​ໄດ້​ຕໍ່າ ຫຼື ລາຍ​ໄດ້​ປານ​ກາງ​ໃນ​ລະດັບ​ຕໍ່າ ພົບ​ວ່າ​: ມີ​ແມ່ຍິງ​ຫຼາຍກ່ວາ​ຜູ້​ຊາຍ ທີ່​ເຮັດວຽກ​ໂດຍ​ບໍ່​ໄດ້​ຮັບ​ຄ່າ​ແຮງ​ງານ ຫຼື ​ເງິນ​ເດືອນ. ​ໃນ​ຂະນະ​ດຽວ​ກັນ, ມີ​ຄວາມ​ເປັນ​ໄປ​ໄດ້​ສູງ​ທີ່​ແມ່ຍິງ​ໃນບັນດາ​ປະ​ເທດ​ທີ່​ມີ​ລາຍ​ໄດ້ປານ​ກາງ ຈະ​ເປັນ​ຜູ້​ອອກ​ແຮງ​ງານ​ທີ່​ໄດ້​ຮັບ​ເງິນ​ເດືອນ ​ເຖິງ​ພົບ​ເລື້ອຍໆ​ວ່າ: ​ເຂົາ​ເຈົ້າ ມີ​ລາຍ​ໄດ້​ຕໍ່າ​ກ່ວາ​ຜູ້​ຊາຍກໍ່ຕາມ.

ບູລິ​ມະ​ສິດທາ​ງນະ​ໂຍບາຍ​ ໃນ​ບັນດາ​ສັງຄົມ​ຜະລິດ​ກະສິກໍາ ​ແລະ ປະ​ເທດ​ທີ່​ກໍາລັງ​ຫັນ​ເປັນ​ຕົວ​ເມືອງ ເຫັນວ່​າ ມີຄວາມແຕກ​ຕ່າງ​ກັນ. ກ່ອນອື່ນໝົດ, ການ​ເຮັດ​ໃຫ້ການ​ຜະລິດ​ກະສິກໍາ​​ຂອງຜູ້​ຜະລິດ​ຂະໜາດ​ນ້ອຍ​ ມີ​ຜະລິດ​ຕະພາບ​ສູງ​ຂຶ້ນກ່ວາ​ເດີມ ຖື​ເປັນ​ຂໍ​ກະ​ແຈ​ອັນສໍາຄັນ ​ໃນ​ຂະນະ​ທີ່​ການວາງ​ແຜນ​ທີ່​ດີ​ຂຶ້ນກ່ວາ​ເດີມ​ດ້ານ​ພື້ນຖານ​ໂຄງ​ລ່າງ, ການ​ເຊື່ອມ​ຕໍ່, ການຈັດ​ສັນ​ທີ່ຢູ່​ອາ​ໃສ ​ແລະ ຜັງ​​ເມືອງ ​ແມ່ນ​ເລື່ອງ​ສໍາຄັນ​ອັນ​ດັບ​ສອງ. ພູມ​ສາດ​ປະຊາກອນ ກໍສໍາຄັນ​ເຊັ່ນ​ກັນ. ຢູ່​ບັນດາປະ​ເທດ​ອາ​ຟຣິກາ​ຕອນ​ລຸ່ມ​ທະ​ເລ​ຊາຍ​ຊາ​ຫາຣາ ພົບ​ວ່າ: ມີ​ໄວ​ໜຸ່ມ 10 ລ້ານ​ຄົນ ​ເຂົ້າຮ່ວມ​ກໍາລັງ​ແຮງ​ງານ​ໃນ​ທຸກ​ປີ ​ແຕ່ຢູ່​ອີກຫຼາຍປະ​ເທດ​ທີ່ມີລາຍ​ໄດ້​ປານ​ກາງ ສໍາພັດ​ພົບ​ວ່າ: ປະຊາກອນ ກໍາລັງ​ສູງ​ອາຍຸຂຶ້ນ ​ແລະ ກໍາລັງ​ແຮງ​ງານ​ຂອງ​ບາງ​ປະ​ເທດ ກໍກໍາລັງ​ຫົດ​ຕົວ​ລົງ. ສີມື​ແຮງ​ງານ​ ແລະ ການ​ຍົກ​ເລີກ​ສິດທິ​ພິ​ເສດ​ໃນ​ການ​ເຂົ້າ​ເຖິງ​ຕະຫຼາດ​ແຮງ​ງານ​ ແລະ ​ວຽກ​ເຮັດ​ງານ​ທໍາ ກໍເປັນ​ສິ່ງ​ຈຳ​ເປັນ​ເພື່ອ​ແກ້​ໄຂ​ບັນຫາ​ການ​ຫວ່າງ​ງານ​ຂອງ​ໄວ​ໜຸ່ມ. ​ແຕ່​​ຂະນະ​ດຽວ​ກັນໃນ​ບັນດາ​ສັງຄົມ​ທີ່​ມີ​ປະຊາກອນ​ກໍາລັງ​ສູງ​ອາຍຸ ກໍຈຳ​ເປັນ​ຕ້ອງ​ມີ​ຊີວິດ​ເຮັດ​ວຽກ​ທີ່​ຍາວ​ນານ​ຂຶ້ນກ່ວາ​ເກົ່າ ​ແລະ ມີ​ການ​ປົກ​ປ້ອງ​ສັງຄົມ​ທີ່​ທຸກ​ຄົນ​ສາມາດ​ຈ່າຍ​ໄດ້.

ການ​ເນັ້ນ​ໃສ່ບັນດາ​ຄຸນ​ລັກສະນະ​ສໍາຄັນ​ຂອງກຸ່ມ​ປ​ະ​ເທດ​ຕ່າງໆ ສາມາດ​ຊ່ວຍ​ໃນການກໍານົດ​ໄດ້​ຢ່າງ​ຈະ​ແຈ້ງ​ຂຶ້ນ ​ວ່າປະ​ເພດ​ວຽກ​ເຮັດ​ງານ​ທໍາ​ໃດ ຈະ​ປະກອບສ່ວນ​​ໃຫຍ່​ຫຼວງສຸດ​ ເຂົ້າໃນການ​ພັດທະນາ​​ ອີງຕາມ​ແຕ່​ລະ​ກໍລະນີ. ຈຸດ​ສຸມ​ດັ່ງກ່າວ​ນີ້ ​ເຮັດ​ໃຫ້​ສາມາດ​ດຳ​ເນີນ​ການ​ວິ​ເຄາະ​ໃດ​ໜຶ່ງ ຕໍ່ຜົນໄດ້ຜົນເສີຍ ລະຫວ່າງ​ມາດຕະຖານ​ການ​ດໍາລົງ​ຊີວິດ, ຜະລິດ​ຕະພາບ ​ແລະ​ ຄວາມ​ສາ​ມະ​ຄີ​ທາງ​ສັງຄົມ​ໃນ​ສະພາບ​ເງື່ອນ​ໄຂ​ໃດ​ໜຶ່ງ. ຈຸດ​ສຸມດັ່ງກ່າວ ຍັງ​ສະໜອງຂໍ້​ມູນ​ກ່ຽວ​ກັບ​ອຸປະ​ສັກ​ກີດຂວາງ​ ຕໍ່​ການ​ສ້າງ​ວຽກ​ເຮັດ​ງານ​ທໍາ ​ແລະ ທ້າຍ​ທີ່​ສຸດ​ກໍຄື​ບັນດາ​ບູລິ​ມະ​ສິດ​ສຳລັບ​ຜູ້​ສ້າງ​ນະ​ໂຍບາຍ ​ເມື່ອ​ເຂົາ​ເຈົ້າລະບຸ​ຂໍ້​ຈໍາກັດ​ທີ່​ສໍາຄັນ​ສຸດ​ ຕໍ່​ການ​ສ້າງ​ວຽກ​ເຮັດ​ງານ​ທໍາ ​ແລະ ວິທີ​ໃນ​ການ​ຜ່ານ​ພ່າຂໍ້​ຈໍາກັດ​ເຫຼົ່ານັ້ນ.​

ຜູ້​ສ້າງ​ນະ​ໂຍບາຍ ຄວນ​ແກ້​ໄຂ​ສິ່ງ​ທ້າ​ທາຍ​ເຫຼົ່ານັ້ນດ້ວຍ​ການ​ຕອບ​ຄໍາ​ຖາມ​ເຫຼົ່າ​ນີ້: ປະ​ເທດ ຄວນ​ສ້າງ​ຍຸດ​ທະ​ສາດ​ການ​ພັດທະນາ​ ທີ່ເນັ້ນໜັກໃສ່ ການ​ເຕີບ​ໂຕ​ທາງ​ເສດຖະກິດ​ບໍ່? ຫຼື ຄວນ​ສ້າງຍຸດ​ທະ​ສາດ​ດັ່ງກ່າວ ​ເນັ້ນ​ໜັກໃສ່​ວຽກ​ເຮັດ​ງານ​ທໍາ? ສາມາດເສີມ​ຂະຫຍາຍ​ຄວາມ​ເປັນ​ຜູ້​ປະກອບ​ການ​ໄດ້​ບໍ ​ໂດຍ​ສະ​ເພາະ​ໃນ​ກຸ່ມ​ວິ​ສາ​ຫະກິດ​ຈຸ​ລະ​ພາກ​ຕາມ​ບັນດາ​ປະ​ເທດ​ກໍາລັງ​ພັດທະນາ? ຫຼື ຜູ້​ປະກອບ​ການຄວນ​ເກີ​ດຂຶ້ນ​ເອງ? ການ​ລົງທຶນ​ເພີ່ມສູງ​ຂຶ້ນ ໃສ່​ການ​ສຶກສາ​ ແລະ​ ການ​ຝຶກ​ອົບຮົມ ຖື​ເປັນ​ເງື່ອນ​ໄຂ​ເບື້ອງ​ຕົ້ນ ຂອງ​ຄວາມ​ສາມາດ​ໃນ​ການ​ມີ​ວຽກ​ເຮັດ​ງານ​ທໍາ​ບໍ? ຫຼື ສາມາດ​ສ້າງ​ສີມື​ແຮງ​ງານ​ຂຶ້ນ​ໄດ້​ໂດຍຜ່ານການມີ​ວຽກ​ເຮັດ​ງານ​ທໍາ? ທ່າມກາງ​ວິ​ກິດ​ການ​ ແລະ ​ການ​ຫັນປ່ຽນ​ທາງ​ໂຄງ​ສ້າງ, ຄວນ​ໃຫ້ການ​ປົກ​ປ້ອງ​ວຽກ​ເຮັດ​ງານ​ທໍາ​ນໍາ​ບໍ ບໍ່​ແມ່ນ​ແຕ່​ປົກ​ປ້ອງ​ຜູ້​ອອກ​ແຮງ​ງານ?

ເປົ້າໝາຍຂອງ ວຽກ​ເຮັດ​ງານ​ທໍາ​ໃນ​ລະດັບ​ປະ​ເທດ ຖືກ​ເຊື່ອມ​ໂຍງ​ໂດຍ​ການ​ເຄື່ອນ​ຍ້າຍ​ແຮງ​ງານ​ຂອງ​ຜູ້​ຄົນ ​ແລະ ການ​ເຄື່ອນ​ຍ້າຍ​ຂອງ​ວຽກ​ເຮັດ​ງານ​ທໍາ. ສະນັ້ນ, ນະ​ໂຍບາຍວ່າ​ດ້ວຍ​ວຽກ​ເຮັດ​ງານ​ທໍາ​ໃນ​ປະ​ເທດ​ໃດ​ໜຶ່ງ ສາມາດ​ທີ່​ຈະ​ມີ​ຜົນ​ທັງ​ບວກ​ ແລະ ​ລົບຕໍ່​ປະ​ເທດ​ອື່ນໆ. ບົດ​ລາຍ​ງານ​ສະບັບ​ນີ້ ​ໄດ້​ສຶກສາ​ເບິ່ງ​ວ່າ: ບັນດາ​ກົນ​ໄກ​ປະສານ​ງານ​ໃນ​ລະດັບ​ສາກົນເຊັ່ນ: ສັນຍາ​ແບບສອງ​ຝ່າຍ ວ່າ​ດ້ວຍ​ການ​ເຄື່ອນ​ຍ້າຍ​ແຮງ​ງານ​ສາມາດ​​ເສີມ​ຂະຫຍາ​ຍຜົນ​ທາງ​ບວກ ​ແລະ ບັນ​ເທົາ​ຜົນ​ທາງ​ລົບ​ໄດ້​ຫຼືບໍ່.

ທ່ານ ຣາມາ ກ່າວ​ອີກ​ວ່າ: ”​ເພື່ອ​ເອົາ​ວຽກ​ເຮັດ​ງານ​ທໍາ​ເປັນ​ບັນຫາສູນ​ກາງ, ພວກ​ເຮົາ ຍັງ​ຈໍາ​ເປັນຕ້ອງ​ມີ​ຂໍ້ມູນທີ່​ໜ້າ​ເຊື່ອ​ຖື​ໄດ້​ໃນ​ລະດັບ​ປະ​ເທດ ​ໂດຍ​ເປັນ​ຂໍ້ມູນ​ທີ່​ແບ່ງ​ປະ​ເພດ ​ແລະ ກວມ​ເອົາ​ວຽກ​ເຮັດ​ງານ​ທໍາ​ ໃນ​ຂອບ​ເຂດ​ກ້ວາງ​ຂວາງ​ກ່ວາ​ວຽກ​ເຮັດ​ງານ​ທໍາ​ໃນ​ຕົວ​ເມືອງ ຫຼື ​ຂະ​ແໜງ​ເສດຖະກິດ​ໃນ​ລະບົບ.”

ກຸ່ມທະນາຄານ​ໂລກ ​ເສີມ​ຂະຫຍາຍ​ການ​ເຕີບ​ໂຕ​ຂອງ​ວຽກ​ເຮັດງານ​ທໍາ​ຜ່ານ​ສອງ​ຊ່ອງ​ທາງ​ການ​ຊ່ວຍ​ເຫຼືອຫຼັກ ທີ່​ສະໜອງ​ໃຫ້​ແກ່​ໂລກ​ກໍາລັງ​ພັດທະນາ​ -- ​ຜ່ານທະນາຄານ​ເພື່ອການກໍ່ສ້າງ​ ແລະ ​ພັດທະນາ​ສາກົນ (IBRD) ​ແລະ ສະມາຄົມ​ເພື່ອການພັດທະນາ​ສາກົນ (IDA) -- ກໍຄື​ຜ່ານ​ອົງການການເງິນສາກົນ (IFC) ​ແລະ ອົງການ​ຄໍ້າປະກັນ​ການ​ລົງທຶນ​ຫຼາຍຝ່າຍ (MIGA). ການ​ຊ່ວຍ​ເຫຼືອ ທີ່​ສະໜອງ​ໃຫ້​ໃນ​ຮູບແບບການໃຫ້​ຄໍາ​ປຶກສາ​ດ້ານ​ນະ​ໂຍບາຍ, ການ​ຊ່ວຍ​ເຫຼືອ​ໃຫ້​ແກ່​ການ​ພັດທະນາ​ພາກ​ເອກະ​ຊົນ ບວກ​ກັບ​ການ​ສະໜອງ​ເງິນ​ກູ້​ຢືມ ​ແລະ ​ແຜນ​ງານ​ຕ່າງໆ​ເພື່ອ​ພັດທະນາ​ການ​ຫັນ​ເປັນ​ຕົວ​ເມືອງ, ພື້ນຖານ​ໂຄງ​ລ່າງ ​ແລະ​ ການ​ພັດທະນາ​ຊັບພະຍາກອນ​ມະນຸດ (​ໃນ​ນັ້ນລວມທັງ​ການ​ປົກ​ປ້ອງທາງ​ສັງຄົມ).  

ນັກຂ່າວ ກະລຸນາຕິດຕໍ່
ທີ່ ວໍຊິງຕັນ

Merrell  Tuck-Primdahl
​ໂທລະ​ສັບ: (202) 473-9516

ສຳລັບ ໂທລະພາບ/ວິທະຍຸ

Natalia  Cieslik
​ໂທລະ​ສັບ: (202) 458-9369

ເລກທີ ບົດອອກຂ່າວ:
2013/080/DEC