កិច្ចការគាំទ្រយ៉ាងស្វាហាប់ដល់ប្រជាជន និងក្រុមហ៊ុន និងកំណែទម្រង់ស៊ីជម្រៅ គឺជាការចាំបាច់សម្រាប់ធានាឱ្យមានការងារ និងកំណើន។
វ៉ាស៊ីនតោន ឌីស៊ី, ថ្ងៃទី ៨ ខែមេសា ឆ្នាំ ២០២៦ — កំណើនសេដ្ឋកិច្ចនៅតំបន់អាស៊ីបូព៌ា និងប៉ាស៊ីហ្វិក (EAP) កំពុងថមថយនៅឆ្នាំ២០២៦ ដោយសារវិបត្តិក្រៅប្រទេស ដោយយោងតាមរបាយការណ៍ បច្ចុប្បន្នភាពសេដ្ឋកិច្ច EAP របស់ក្រុមធនាគារពិភពលោក ដែលបានចេញផ្សាយនៅថ្ងៃនេះ។
តាមការព្យាករ កំណើនក្នុងតំបន់នឹងថយចុះមកត្រឹម ៤,២% ក្នុងឆ្នាំ២០២៦ ពី ៥,០% ក្នុងឆ្នាំ២០២៥ នៅពេលវិបត្តិថាមពលបង្កដោយជម្លោះនៅមជ្ឈិមបូព៌ា បានធ្វើឱ្យផលប៉ះពាល់អវិជ្ជមាន ដែលបណ្តាលមកពីរបាំងពាណិជ្ជកម្មខ្ពស់, ភាពមិនប្រាកដប្រជានៃគោលនយោបាយសកល និងការលំបាកផ្នែកសេដ្ឋកិច្ចក្នុងប្រទេសនីមួយៗ កាន់តែមានសភាពធ្ងន់ធ្ងរថែមទៀត។
កំណើនសេដ្ឋកិច្ចរបស់ប្រទេសចិន ដែលមានសេដ្ឋកិច្ចធំជាងគេនៅក្នុងតំបន់ ត្រូវបានគេព្យាករថានឹងថយចុះពី ៥.0% ក្នុងឆ្នាំ២០២៥ មកនៅត្រឹម ៤,២% ក្នុងឆ្នាំ២០២៦ និង ៤,៣% ក្នុងឆ្នាំ២០២៧។ ការធ្លាក់ចុះនេះ គឺមកពីតម្រូវការក្នុងស្រុកខ្សោយ និងបញ្ហាប្រឈមនៃវិស័យអចលនទ្រព្យនៅតែបន្តកើតមាន ហើយការធ្លាក់ចុះសេដ្ឋកិច្ចពិភពលោកធ្វើឱ្យកំណើននៃការនាំចេញរបស់ចិនថយចុះដែរ។ កំណើននៅតាមប្រទេសដទៃទៀតក្នុងតំបន់នឹងថយចុះមកត្រឹម ៤,១% ក្នុងឆ្នាំ២០២៦ ហើយត្រូវបានព្យាករថានឹងងើបឡើងវិញមកត្រឹម ៥,០% ក្នុងឆ្នាំ២០២៧ ក្នុងករណីដែលភាពតានតឹងផ្នែកភូមិសាស្ត្រនយោបាយបានធូរស្រាល និងភាពមិនប្រាកដប្រជាលែងមានតទៅទៀត។
លោក Carlos Felipe Jaramillo អនុប្រធានធនាគារពិភពលោកទទួលបន្ទុកតំបន់អាស៊ីបូព៌ា និងប៉ាស៊ីហ្វិក មានប្រសាសន៍ថា៖ «កំណើនសេដ្ឋកិច្ចនៅអាស៊ីបូព៌ា និងប៉ាស៊ីហ្វិកនៅតែបន្តមានដំណើរការល្អជាងប្រទេសភាគច្រើននៅលើពិភពលោក សូម្បីតែនៅពេលដែលមានភាពមិនប្រាកដប្រជាច្រើនក៏ដោយ។ យ៉ាងណាក្តី ដើម្បីរក្សាកម្រិតកំណើនឱ្យថេរបាន វាទាមទារឱ្យបណ្តាប្រទេសក្នុងតំបន់ហ៊ានដោះស្រាយបញ្ហាប្រឈមខាងរចនាសម្ព័ន្ធ និងចាប់យកឱកាសនៃយុគសម័យឌីជីថល ដើម្បីបង្កើនផលិតភាព និងបង្កើតការងារបន្ថែមទៀត។»
ផលប៉ះពាល់ពីជម្លោះនៅមជ្ឈិមបូព៌ាមានកម្រិតខុសគ្នា អាស្រ័យទៅតាមការពឹងផ្អែករបស់ប្រទេសនីមួយៗទៅលើការនាំចូលថាមពល, ភាពងាយរងគ្រោះដែលមានស្រាប់ និងភាពបត់បែននៃគោលនយោបាយសេដ្ឋកិច្ច។ បើសិនជាជម្លោះកាន់តែអូសបន្លាយ និងមានសន្ធឹកកាន់តែខ្លាំងឡើង វានឹងអាចបង្កើនភាពលំបាកផ្នែកសេដ្ឋកិច្ចបន្ថែមទៀត ធ្វើឱ្យកំណើនក្នុងតំបន់ធ្លាក់ចុះ។ កាលណាតម្លៃប្រេងឥន្ធនៈកើនឡើង ៥០% វាអាចនាំឱ្យគ្រួសារនៅក្នុងតំបន់ខាតបង់ប្រាក់ចំណូលក្នុងកម្រិតពី ៣ ទៅ ៤%។ ក្នុងន័យនេះ ការគាំទ្រតាមគោលដៅ — ទាំងសម្រាប់ជនក្រីក្រ និងជនងាយរងគ្រោះ និងសហគ្រាសធុនតូច និងមធ្យម — អាចជួយសម្រាលការលំបាករបស់អ្នកដែលខ្វះខាតបំផុត ដោយមិនធ្វើឱ្យប៉ះពាល់ខ្លាំងដល់បន្ទុកថវិការរបស់រដ្ឋប៉ុន្មានទេ។
លោក Aaditya Mattoo នាយកស្រាវជ្រាវនៃក្រុមធនាគារពិភពលោក មានប្រសាសន៍ថា៖ «ភាពធន់ដែលតំបន់នេះមានកន្លងមកគឺមានភាពស្វិតស្វាញគួរឱ្យកត់សម្គាល់ ប៉ុន្តែការលំបាកក្នុងពេលបច្ចុប្បន្នអាចបង្កើនភាពតានតឹងផ្នែកសេដ្ឋកិច្ច និងរារាំងដល់កំណើនផលិតភាព។ អន្តរាគមន៍គាំទ្រជាក់លាក់ដល់ប្រជាជន និងក្រុមហ៊ុន អាចជួយរក្សាការងារបាននៅក្នុងពេលចំពោះមុខ ហើយការបន្តធ្វើកំណែទម្រង់រចនាសម្ព័ន្ធដែលជាប់គាំង អាចជំរុញកំណើនឱ្យស្ទុះឡើងវិញនៅពេលអនាគត។»
របាយការណ៍នេះបានរកឃើញថាការនាំចេញ និងការវិនិយោគទាក់ទងនឹងបញ្ញាសិប្បនិម្មិត (AI) ដែលកំពុងមានសន្ទុះកើនឡើង ជាចំណុចលេចធ្លោមួយនៅឆ្នាំ២០២៥ ជាពិសេសនៅក្នុងប្រទេសម៉ាឡេស៊ី, ថៃ និងវៀតណាម។ បញ្ញាសិប្បនិម្មិត ក៏អាចនាំឱ្យមានកំណើនផលិតភាពខ្ពស់ជាងមុនផងដែរ ប៉ុន្តែការទទួលយកបច្ចេកវិទ្យានេះនៅក្នុងតំបន់អាស៊ីបូព៌ា និងប៉ាស៊ីហ្វិក នៅមានកម្រិតតិចតួចនៅឡើយ ដោយសារតែគម្លាតក្នុងការតភ្ជាប់ និងជំនាញ។ មានតែ ១៣ ទៅ ១៧% នៃក្រុមហ៊ុនបុត្រសម្ព័ន្ធពហុជាតិនៅក្នុងប្រទេសចិន និងថៃ ប៉ុណ្ណោះ ដែលប្រើប្រាស់បញ្ញាសិប្បនិម្មិត ដែលស្មើនឹងមួយភាគបីនៃសមាមាត្រនៅក្នុងប្រទេសឧស្សាហកម្មជឿនលឿន។
ការផ្តោតសំខាន់ពិសេសរបស់របាយការណ៍ បង្ហាញថា ក្នុងកាលៈទេសៈជាក់លាក់ គោលនយោបាយឧស្សាហកម្មអាចជួយតំបន់អាស៊ីបូព៌ា និងប៉ាស៊ីហ្វិក ក្នុងការជំរុញកំណើន និងបង្កើតការងារដែលមានផលិតភាពកាន់តែច្រើន។ ការគាំទ្រតាមគោលដៅសម្រាប់ឧស្សាហកម្មជាក់លាក់នៅក្នុងសាធារណរដ្ឋកូរ៉េ, ម៉ាឡេស៊ី និងថ្មីៗនេះ នៅប្រទេសវៀតណាម កំពុងដំណើរការទៅមុខ ពីព្រោះប្រទេសទាំងនេះបានធ្វើឱ្យប្រសើរឡើងនូវមូលដ្ឋានគ្រឹះសេដ្ឋកិច្ចរបស់ពួកគេ — ដូចជា ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ ការអប់រំ និងស្ថាប័ននិយតកម្ម — និងធ្វើសេរីភាវូបនីយកម្មពាណិជ្ជកម្ម និងវិនិយោគ កាន់តែមានភាពប្រសើរឡើង។
ការគាំទ្រដល់ក្រុមហ៊ុននានានៅតាមប្រទេសដទៃទៀតមិនសូវមានប្រសិទ្ធភាព ឬមិនសូវមានប្រសិទ្ធផលទេ ដោយសារត្រូវជម្នះឧបសគ្គច្រើន ដែលបង្កដោយមូលដ្ឋានទន់ខ្សោយ និងកិច្ចគាំពារជាប្រចាំ ជាពិសេសនៅក្នុងផ្នែកសេវាកម្ម។
